uzun ara...uzak ara...

Ben geldiiim...

 

Her sabah eve uzaklığına küfür ederek tam 623 adım yürüyor ve servis durağında bekliyorum işe gidebilmek için. Çünküm hay o güne lanet olsun ki; ben şehre 50km. Uzakta bir otelde çalışıyorum. Neyse işte her sabah lanet olası bi kadının susmak bilmeyen çenesine katlanıyorum. Sürekli konuşuyor sayın okur, hakaten ve içi bomboş cümlelerle benim patlamayan afyon keseciğimi uyarıyor. Sürekli 6 yaşındaki oğlundan, ona kusursuz babalık, kendisine kusursuz kocalık eden adamdan bahsediyor. Sonra pisikolojik destek alan kardeşinden ki pisikolojik destek almanın ne kadar normal bir modern insan ihtiyacı olduğunu da parantez içinde belirtir ki dinleyenler tırsmasın. Neee? Deli işte kardeşin, bildiğin deli, dr.una bile gidiyo… Ne var ki bunda kabullenemeyecek? Diye avazım çıktığı kadar bağırmak istedim bu sabah… yarebbim, yardım et…

 

Pisiklet almak istiyorum değerli okur, ya da kullanılması için ehliyet gerektirmeyen bir alet yani. Çünküm ben tembelim… Bu pisikletlerin

(-ki babaannem velespit derdi daha çok seviyorum o kelimeyi) elektrinkle gidenini icat etmiş caponnar onlardan alcam. Sona düştüm mü kafayı gözü yarmayacak cinsinden alıcam ki hayatımın geri kalan yıllarını belden aşağısı tutmayan elizabet teylır gibi geçirmiim di mi?

 

Bi de şu buloklara resim koyma mevzusuna kılım ben... Zamanında şeytana uyup koymuşluğum var lakin,acemiydim o vakitler

 

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazilmistir « Önceki - Sonraki »